Λίγο πριν το Σουφλί συναντάμε την Κορνοφωλιά, χωριό κτισμένο σε καταπράσινη λοφοπλαγιά που αντικρύζει την Ανατολή. Η Κορνοφωλιά είναι πολύ παλιός οικισμός που διατηρεί τ' όνομα του ολόιδιο από τους μακρινούς χρόνους της Τουρκοκρατίας. Ντερβέν Καράμπουνάρ την έλεγαν οι Τούρκοι, δηλαδή Μαυροπήγαδο της Κλεισούρας από τη στενωπό νότια του χωριού και από το κεντρικό πηγάδι που υπάρχει και σήμερα δίπλα στην κεντρική πλατεία, το Μεσοχώρι. Καράμπουνάρ την ονομάζει και ο Εβλιγιά Τσελεμπή που πέρασε απ' αυτή το 1667.

Όμως στη γλώσσα των κατοίκων (που ήταν όλοι τους Έλληνες), και στους παλιούς κώδικες της Μητρόπολης του Διδυμοτείχου, το χωριό πάντοτε λέγονταν Κορνοφωλέα ή Κορνοφωλιά. Προφανώς πήρε τ' όνομα αυτό από τις άφθονες κουρούνες, δηλαδή τα κοράκια, που φώλιαζαν στα μεγάλα παλιά δέντρα, τις φτελιές, τα καραγάτσια όπως τα έλεγαν τότε και που ήταν γύρω από το παλιό πηγάδι.

Εκείνο όμως που κάνει γνωστή σήμερα την Κορνοφωλιά είναι το περίφημο μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, ένα χιλιόμετρο περίπου στα δυτικά του χωριού. Στο Μοναστήρι βρίσκεται εικόνα – αντίγραφο της Παναγίας της Πορταΐτισσας από την Μονή Ιβήρων του Αγίου όρους, η οποία προσελκύει πλήθος προσκυνητών.

Η φήμη της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Πορταΐτισσας, που βρίσκεται στο μοναστήρι, είχε απλωθεί σ' όλη τη Θράκη. Λένε πως είναι έργο του Πανσέληνου, δεν υπάρχει όμως κανένα γραπτό στοιχείο για τη χρονολόγηση της. Το μοναστήρι έγινε αναπόσπαστο μέρος της λατρευτικής ζωής του λαού του Έβρου και η ιστορία του δένεται με την ιστορία της περιοχής.

Οι κάτοικοι της Κορνοφωλιάς προέρχονται από έναν άλλο οικισμό στην όχθη του ποταμού Έβρου, το οποίο σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση εγκατέλειψαν εξαιτίας θανατηφόρας επιδημίας.

Στην Κορνοφωλιά έχουν βρεθεί κατά καιρούς διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα. Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο βρίσκεται θραύσμα ανάγλυφης αναθηματικής στήλης, που εικονίζει χέρι που κρατά θύρσο (μακρύ ευθύγραμμο κλαδί) και στο επάνω μέρος του αναγράφεται η επιγραφή «ΚΥΡΙΩ ΕΒΡΩ». Ευρήματα από τη ρωμαϊκή εποχή, όπως αγάλματα και νομίσματα, βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής.