Παλιότερα γινόταν την παραμονή των Χριστουγέννων. Τώρα την πρώτη ημέρα, μετά τη θεία λειτουργία. Μια ομάδα Καλαντάρηδων λέει τα κάλαντα σε όλα τα σπίτια του χωριού, παίρνοντας δώρα...:

"Σε αρχόντων σπίτια βγαίνουμι

 σε αρχοντικά θα πάμι

 μαρί κορτοπούλα

 κι γκικέλζα Στερνοπούλα…".

Στην ομάδα συμμετέχουν και δύο μεταμφιεσμένοι, η “Κορτοπούλα”, άντρας ντυμένος γυναίκα και ο “Αράπης”, γεροδεμένος νέος με μαύρο πρόσωπο και ρούχα και μια κουδούνα κρεμασμένη
στη ζώνη του. Κατά τη μετάβαση της ομάδας από σπίτι σε σπίτι, γίνονται
προσπάθειες από τους άλλους άντρες απαγωγής της “Κορτοπούλας”, που την
υπερασπίζεται ο “Αράπης”. Το έθιμο αυτό με τους μεταμφιεσμένους μέσα στο
δωδεκαήμερο έχει καθαρά ευετηριακό χαρακτήρα, επιδίωκε δηλαδή, την καλοχρονιά, από την κοινή αντίληψη έως τη δική μας εποχή. Το έθιμο τούτο
γίνεται (κατά τον Ρωμαίο), επειδή ο αγροτικό λαός παρακολουθεί μέσα στο
χειμώνα τον λήθαργο της φύσης και τη μάχη για την επαναφορά στη ζωή και
με μαγικές πράξεις έρχεται να τη βοηθήσει.