Σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια, ήταν απαραίτητη η ανάδειξη είτε αρχηγού, είτε του κυνηγού είτε ομάδων. Για να είναι δικαιη η επιλογή, τα παιδιά σκαρφίζονταν διάφορα στιχάκια, από τα οποία κάθε στίχος ή λέξη αντιστοιχούσε σε έναν παίχτη. Ο παίχτης στον οποίο κάθε φορά κατέληγε το στιχάκι, ήταν και αυτός που γινόταν ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιου ή κυνηγός ή αρχηγός ή κάτι άλλο. Η διαδικασία αυτή ονομαζόταν λάχνισμα.

ΛΑΧΝΙΣΜΑΤΑ:

ΕΝΙ ΜΕΝΙ, ΝΤΟΥΝΤΟΥ ΜΕΝΙ

ΤΡΕΙΑ ΡΟΜ, ΚΑΖΑ ΚΟΜ

ΓΚΙΛΙ ΜΠΙΤΣΑ, ΓΚΙΛΙ ΜΠΟΜ

ΤΣ’Κ’ ΡΑΚ, Μ’Κ’ΡΑΚ

ΠΙΦΤ ΑΛΙΒΑΝΤΑ, ΠΙΦΤ

ΑΝΕΒΗΚΑ ΣΤΗΝ ΠΙΠΕΡΙΑ ΝΑ ΚΟΨΩ ΕΝΑ ΠΙΠΕΡΙ

ΚΙ Η ΠΙΠΕΡΙΑ ΤΣΑΚΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ‘ΚΟΨΕ ΤΟ ΧΕΡΙ

ΔΩΣ΄ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΑΚΙ ΣΟΥ ΤΟ ΧΡΥΣΟΚΕΝΤΗΜΕΝΟ

ΝΑ ΔΕΣΩ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΟ

ΜΕΣ’ ΣΤΟ ΑΙΜΑ  ΒΟΥΤΗΓΜΕΝΟ

ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΡΙΓΜΕΝΟ

ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΕΙΑ

ΠΗΓΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ

Μ’ ΕΔΟΥΣ(Ι) ΕΝΑΝ ΠΑΤΣΟΥ

ΚΟΝΤΙΨΑ ΝΑ ΣΚΑΣΟΥ

Μ’ ΕΔΟΥΣ(Ι) ΕΝΑ ΠΡΑΣΟΥ

ΚΟΝΤΙΨΑ ΝΑ ΚΛΑΣΟΥ

Μ’ ΕΔΟΥΣ(Ι) ΕΝΑ ΜΗΛΟΥ

ΚΙ ‘ΚΕΙΝΟΥ ΔΑΓΚΟΥΜΕΝΟΥ

ΤΟ ΔΟΥΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ

ΚΙ ΕΚΑΝΙ ΑΓΌΡΙ

ΤΟΥ ‘ΠΑΝ ΓΙΑΝΝ(Η)

ΔΕΝ ΕΙΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΑΝ’

ΤΟΥ ‘ΠΑΝ ΖΗΣ(Η)

ΔΕΝ ΕΊΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣ(ΕΙ)

ΤΟΥ ΄ΠΑΝ ΧΡΗΣΤΟΥ

ΠΑΡ’ ΤΟΥ ΚΙ ΡΙΞ΄ ΤΟΥ

ΜΕΣΑ ΣΤ΄ΑΜΠΕΛΙΑ

ΝΑ ΚΛΟΥΤΣΑΕΙ ΤΑ ΚΛΗΜΑΤΑ

ΝΑ ΓΥΡΕΥ’ ΠΟΥΔΗΜΑΤΑ

Από την παράσταση "ΣΤΙΓΜΕΣ...ΑΠΟ ΤΟΝ  ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ" με τη Θρακική Εστία Σουφλίου