Κάτι τρέχει στον Έβρο

Την ονοματοδοσία μιας οδού της πόλης σε «Οδό Εβραίων Μαρτύρων» προτείνει δημόσια προς τον Δήμο Αλεξανδρούπολης, τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες ο συνταξιούχος νομικός Γεώργιος-Ελευθέριος Αλεπάκος, θέτοντας ως στόχο την απόδοση φόρου τιμής στη μνήμη των Εβραίων συμπολιτών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής και του Ολοκαυτώματος.

Σύμφωνα με την παρέμβαση του κ. Αλεπάκου, η πρωτοβουλία αυτή αποσκοπεί στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης για μια κοινότητα που ξεκληρίστηκε ολοσχερώς, αποτελώντας ωστόσο αναπόσπαστο κομμάτι της Αλεξανδρούπολης. Όπως επισημαίνεται, οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν ξένοι προς την περιοχή, αλλά πολίτες με οικογένειες, εργασία και ενεργό συμμετοχή στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης, γεγονός που καθιστά τη μνήμη τους υπόθεση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.

Στο σκεπτικό της πρότασης αναφέρεται ότι ένας δρόμος με αυτή την ονομασία θα λειτουργεί ως ένα διαρκές μνημείο ενταγμένο στην καθημερινότητα των δημοτών. Κάθε αναφορά στο όνομα της οδού θα υπενθυμίζει την ύπαρξη των συμπολιτών που αφανίστηκαν λόγω της καταγωγής τους. Παράλληλα, ο κ. Αλεπάκος διευκρινίζει πως η κίνηση αυτή δεν αποβλέπει στην αναζήτηση ευθυνών ή σε διχασμούς, αλλά εστιάζει αποκλειστικά στη μνήμη, την αναγνώριση και τον σεβασμό.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο συνταξιούχος νομικός, οι πόλεις έχουν χρέος να θυμούνται όχι μόνο όσους έζησαν και δημιούργησαν σε αυτές, αλλά και εκείνους που εκδιώχθηκαν βίαια και δεν επέστρεψαν ποτέ. Με αυτό το σκεπτικό, καλεί τον Δήμο Αλεξανδρούπολης να ανοίξει έναν δημόσιο διάλογο και να εξετάσει τη σχετική δυνατότητα, ως έμπρακτη απόδειξη ότι η πόλη δεν ξεχνά και αναγνωρίζει πως η ιστορία της ανήκει σε όλους όσοι έζησαν σε αυτήν.

Αναλυτικότερα τα όσα αναφέρει:

Θα ήθελα να καταθέσω δημόσια μια πρόταση προς τον Δήμο Αλεξανδρούπολης, τους φορείς της πόλης αλλά και προς όλους τους συμπολίτες μας: Να ονομαστεί μία οδός της πόλης «Οδός Εβραίων Μαρτύρων».

Πρόκειται για έναν φόρο τιμής στη μνήμη των Εβραίων συμπολιτών μας που έζησαν στην Αλεξανδρούπολη και οι οποίοι, κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής και του Ολοκαυτώματος, οδηγήθηκαν στον θάνατο και η κοινότητά τους ουσιαστικά ξεκληρίστηκε.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν ξένοι προς την πόλη. Ήταν Αλεξανδρουπολίτες. Είχαν σπίτια, οικογένειες, εργάζονταν, δημιουργούσαν και συμμετείχαν στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου.

Η μνήμη τους δεν αφορά μόνο την εβραϊκή κοινότητα. Αφορά ολόκληρη την Αλεξανδρούπολη και την ιστορία της.

Μια οδός με το όνομα «Εβραίων Μαρτύρων» θα αποτελούσε ένα διαρκές μνημείο μέσα στην καθημερινότητα της πόλης. Κάθε φορά που κάποιος θα προφέρει ή θα διαβάζει το όνομα της οδού, θα θυμάται ότι κάποτε υπήρξαν εδώ άνθρωποι οι οποίοι χάθηκαν επειδή ήταν Εβραίοι.

Δεν πρόκειται για μια προσπάθεια αναζήτησης ευθυνών ή διχασμού.

Πρόκειται για μνήμη, αναγνώριση και σεβασμό.

Οι πόλεις δεν πρέπει να θυμούνται μόνο τους ανθρώπους που έζησαν και δημιούργησαν σε αυτές. Πρέπει να θυμούνται και εκείνους που βίαια απομακρύνθηκαν από αυτές και δεν επέστρεψαν ποτέ.

Γι' αυτό θεωρώ ότι αξίζει να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος και να εξεταστεί από τον Δήμο Αλεξανδρούπολης η δυνατότητα να δοθεί σε έναν δρόμο της πόλης η ονομασία: «Οδός Εβραίων Μαρτύρων»

Ως ένδειξη ότι η Αλεξανδρούπολη δεν ξεχνά.

Η μνήμη είναι χρέος.

Και η ιστορία μιας πόλης ανήκει σε όλους όσους έζησαν σε αυτήν.

Αλεξανδρούπολη, Σεπτέμβριος 2026

Γεώργιος-Ελευθέριος Αλεπάκος
Συνταξιούχος Νομικός